Claim-inflatie: strategieën voor het beheersen van de toenemende omvang en kosten van herstelwerkzaamheden

Verzekeringsclaims worden steeds frequenter en complexer, en daarmee blijven ook de herstelkosten stijgen. Deze escalatie levert een belangrijke bijdrage aan de algehele inflatie van claims in de vastgoedsector. Achter de cijfers gaat een mix van sectorbrede uitdagingen schuil: inconsistente normen, variabele kwalificaties, ongelijke kwaliteitscontrole en toenemende druk op zowel tijd als middelen.

In deze omgeving moeten verzekeraars en schade-experts verder kijken dan alleen de directe reparaties en zich bezighouden met de bredere vraag: hoe kan het herstel efficiënt, transparant en eerlijk worden beheerd? Dit artikel onderzoekt praktische strategieën voor het beheersen van herstelkosten – van het vaststellen van duidelijke scopes tot het valideren van de kwaliteit van het werk – in een grotendeels ongereguleerde markt.

Het ongereguleerde karakter van de restauratiebranche

In tegenstelling tot de bouwsector, die wordt gereguleerd door instanties zoals de QBCC (Queensland Building and Construction Commission), is de restauratiesector in Australië grotendeels ongereguleerd. Dit gebrek aan toezicht leidt tot variabiliteit in zowel de kwaliteit van de dienstverlening als de kosten.

Het meeste restauratiewerk in Australië is momenteel gebaseerd op de normen van het Amerikaanse IICRC (Institute of Inspection Cleaning and Restoration Certification). Hoewel deze normen internationaal erkend zijn, zijn ze niet volledig afgestemd op de unieke milieu- en regelgevingsomstandigheden in Australië.

Er worden echter stappen ondernomen om deze normen te lokaliseren. Zo zijn de IICRC S500 (waterschadeherstel) en S520 (schimmelbestrijding) nu opgenomen in de Australische normen (AS-IICRC S500:2025 en AS-IICRC S520:2025). De S700 (brand- en rookherstel) is onlangs in de Verenigde Staten gepubliceerd, wat een teken is van verdere vooruitgang.

Het lokaliseren van deze normen zal de consistentie en kwaliteit verbeteren, hoewel dit in eerste instantie kan leiden tot hogere restauratiekosten, aangezien de sector strengere praktijken gaat hanteren.

Certificering en opleiding: wwaarom het belangrijk is

Effectief kostenbeheer begint met inzicht in de kwalificaties van degenen die restauratiewerkzaamheden uitvoeren. Niet alle certificeringen hebben evenveel gewicht of praktische relevantie.

• De WRT-certificering (Water Restoration Technician)kan online worden behaald en richt zich voornamelijk op theorie, waaronder berekeningen, materiaalkunde en normen, zonder praktische demonstratie.
• ASD (Applied Structural Drying)gaat nog een stap verder door praktische training te vereisen. Technici werken in een overstromingssimulatiehuis om constructies te drogen en zo praktijkervaring op te doen.
• AMRT-certificering (Applied Microbial Remediation Technician)is essentieel voor veilige en conforme schimmelbestrijding, maar wordt vaak over het hoofd gezien tijdens de aanbesteding.
• FSRT-certificering (Fire and Smoke Restoration Technician)is van cruciaal belang in complexe brandschadeherstelprojecten waarbij de schade gepaard gaat met water-, roet- of geurhinder.

Door te weten welke certificeringen elke technicus heeft, kunnen claimbeheerders het werk op de juiste manier toewijzen, waardoor herwerk, inefficiënties en uiteindelijk ook claiminflatie worden verminderd.

Efficiëntie en plaatsing van apparatuur

Zelfs met bekwame technici zijn de resultaten van restauraties sterk afhankelijk van de juiste apparatuur — en hoe deze wordt gebruikt.

Zo passen bijvoorbeeld luchtverplaatsers met een laag profiel in kleine ruimtes, maar zijn ze doorgaans minder krachtig dan traditionele modellen in 'slakkenvorm'. Op dezelfde manier blinken LGR-ontvochtigers (Low Grain Refrigerant) uit in warme, vochtige klimaten en zijn ze goedkoper in gebruik, terwijl adsorptieontvochtigers beter presteren in koelere omgevingen of wanneer een extreem lage luchtvochtigheid vereist is.

Een verkeerde keuze van apparatuur of een slechte plaatsing kan het droogproces vertragen, het energieverbruik verhogen en de kosten voor herstelmaatregelen doen stijgen. Door ervoor te zorgen dat restaurateurs deze verschillen begrijpen en de apparatuur effectief inzetten, worden kostenbeheersing en efficiëntie bij schadeclaims direct ondersteund.

Omvang definiëren en focussen op mitigatie

Duidelijke instructies en een goed gedefinieerde werkomvang behoren tot de meest effectieve instrumenten voor kostenbeheer.

In het begin van het claimproces moet de focus liggen op het beperken van de schade: het veilig maken van het pand, het verwijderen van water en het voorkomen van verdere schade, zoals schimmelgroei. Voor het beperken van de schade is doorgaans geen hoge delegatiebevoegdheid nodig, aangezien een paar duizend dollar vaak voldoende is om een pand te stabiliseren.

Zodra het pand gestabiliseerd is, moet een gedetailleerd restauratievoorstel volgen, inclusief de volledige omvang en methodologie.

Deze stapsgewijze aanpak maakt een betere kostenplanning mogelijk, maakt een onderscheid tussen dringende maatregelen en herstel op langere termijn, en biedt meer controle over de uitgaven.

Documentatie, specificatie en kostenverificatie

Transparantie is essentieel bij het beheren van restauratiekosten. Restaurateurs moeten verplicht worden om het volgende te verstrekken:

• Vochtmetingen
• Foto's en plattegronden
• Methodologieën
• Gespecificeerde offertes

Specificatie voorkomt verborgen kosteninflatie die bij forfaitaire offertes verborgen kan blijven. Elke taak moet traceerbaar en verantwoordbaar zijn op basis van factoren zoals de watercategorie (schoon of grijs), de bruikbaarheid van materialen en de noodzaak van drogen in dat stadium.

Regelmatige documentatie zorgt niet alleen voor verantwoordelijkheid, maar ondersteunt ook objectieve kostenvalidatie wanneer claims worden beoordeeld of gecontroleerd.

Hygiënerapporten en second opinions

Onafhankelijke deskundigenrapporten, zoals hygiënebeoordelingen, spelen een cruciale rol bij het valideren van schade die verband houdt met claims.

Besluitvormers baseren zich echter vaak uitsluitend op de conclusies van deze rapporten, zonder de redenering erachter te bekijken. Door verduidelijkende vragen te stellen, aannames te toetsen en zich te verdiepen in de analyse, kan worden gewaarborgd dat de bevindingen op bewijs zijn gebaseerd en consistent zijn.

Wanneer er tegenstrijdigheden ontstaan of wanneer professionele ervaring iets anders aangeeft, kan het inwinnen van een tweede deskundig advies kostbare beoordelingsfouten voorkomen en de integriteit van de claim helpen behouden.

Een win-winsituatie bereiken

Het beheersen van claiminflatie bij restauratie vereist een proactieve, gestructureerde aanpak.

Door duidelijke reikwijdtes te definiëren, risicobeperking en herstel van elkaar te scheiden, gekwalificeerde professionals in te schakelen en zowel methodologieën als kostenramingen kritisch te bekijken, kunnen verzekeraars de controle behouden zonder dat dit ten koste gaat van de resultaten voor polishouders.

Samenwerking en open communicatie tussen restaurateurs, schade-experts en verzekeraars zijn essentieel. Wanneer alle partijen op één lijn zitten wat betreft hun verwachtingen, wordt restauratie een gezamenlijke inspanning die een eerlijke waarde oplevert in plaats van wrijving.

Van principes naar praktijk

Het Scope and Cost Validation-team van Sedgwick past deze principes toe in de praktijk.

Het team bestaat uit vakbekwame professionals met uitgebreide ervaring in bouw en restauratie. Het team beoordeelt de omvang, methodologieën en kosten om ervoor te zorgen dat deze geschikt zijn voor het beoogde doel en commercieel verantwoord zijn.

Door offertes te valideren, aannames ter discussie te stellen en herstelplannen af te stemmen op de doelstellingen van de claim, helpt het team verzekeraars om transparante, efficiënte en goed gedocumenteerde resultaten te behalen. Dit leidt tot minder herstelwerk, meer verantwoordelijkheid en een betere kostenbeheersing in een steeds complexere claimomgeving.