Risico’s hebben altijd deel uitgemaakt van het zakendoen, maar de huidige situatie voelt anders aan. Het tempo van de veranderingen ligt hoger, de onderlinge verbanden tussen risico’s zijn sterker en de gevolgen van onvoldoende voorbereiding zijn duidelijker zichtbaar.

Dat was het centrale thema van een recentinformeel gesprektussenDave Arick, Managing Director Global Risk Management bij Sedgwick,enJoe Peiser, Global CEO van Aon Risk Capital. Tijdens het gesprek kwamen de bevindingen uithetrecentewereldwijde risiconderzoekvan Sedgwick en de al jarenlang uitgevoerde Global Risk Management Survey van Aon aan bod. Beide onderzoeken komen tot een vergelijkbare conclusie: organisaties zijn zich steeds meer bewust van de volatiliteit, maar veel van hen hebben nog moeite om dat bewustzijn om te zetten in concrete maatregelen. 

Bekijk het gesprek hier nog eens

Het onderzoek van Aon, dat al 20 jaar wordt uitgevoerd, is gebaseerd op de input van meer dan 3.000 respondenten uit 60 landen, waaronder risicomanagers, HR-managers, CEO’s en CFO’s.Het onderzoekvan Sedgwick richtte zich op leidinggevenden van Fortune 500-bedrijven en had betrekking op schadeclaims, operationele risico’s, personeelskwesties en veerkracht. Samen bieden de onderzoeken een breed beeld van het risicolandschap waarmee organisaties in 2026 en daarna te maken zullen krijgen. 

De kloof op het gebied van paraatheid wordt steeds groter

Een van de duidelijkste conclusies is dat de blootstelling aan risico’s sneller toeneemt dan de paraatheid. Tijdens de discussie merkte Joe Peiser op dat leidinggevenden zich steeds meer bewust zijn van externe onzekerheden, variërend van cyberdreigingen tot klimaatgebeurtenissen en risico’s op rechtszaken. Toch zijn er relatief weinig organisaties die risico’s consequent kwantificeren of analyses gebruiken om hun besluitvorming te onderbouwen. 

Voor risicomanagers vormt die kloof zowel een uitdaging als een kans. Dave Arick benadrukte het belang van het overstappen van intuïtie naar besluitvorming op basis van gegevens. Scenarioplanning bleek een van de meest praktische hulpmiddelen te zijn, waarmee organisaties het ‘spiergeheugen’ kunnen opbouwen dat nodig is om effectief te reageren wanneer zich verstoringen voordoen. 

AI en cyberrisico’s zijn tegenwoordig bedrijfsrisico’s

Cyberrisico’s en kunstmatige intelligentie stonden grotendeels centraal in de discussie. Uit het onderzoek van Aon blijkt opnieuw dat cyberrisico’s het grootste huidige en toekomstige risico vormen voor organisaties, terwijl AI in korte tijd is opgeklommen tot de top van de opkomende aandachtspunten. 

Arick en Peiser benadrukten dat AI zowel kansen als risico’s met zich meebrengt. Organisaties zetten AI in om de efficiëntie te verbeteren, hun analytische capaciteiten te versterken en de besluitvorming te optimaliseren. Tegelijkertijd maken cybercriminelen gebruik van dezelfde technologieën om kwetsbaarheden op te sporen, aanvallen te versnellen en de complexiteit van cyberbeveiligingsuitdagingen te vergroten. 

Uit het onderzoek van Sedgwick kwam nog een ander belangrijk punt naar voren: de kloof tussen AI-governance en operationele paraatheid. Veel organisaties richten commissies op en stellen beleid op, maar slechts weinigen hebben die kaders daadwerkelijk vertaald naar de dagelijkse praktijk. De uitdaging ligt niet langer in het opstellen van een AI-strategie, maar in het in de praktijk brengen ervan. 

De veerkracht van de toeleveringsketen is een strategische prioriteit geworden

Uit het gesprek bleek ook dat er een steeds sterker verband bestaat tussen geopolitieke instabiliteit, handelsbeleid en verstoringen in de toeleveringsketen. Volgens Peiser komt geopolitiek risico vaak voor het eerst tot uiting via de toeleveringsketens, wat uitdagingen met zich meebrengt die al snel hun weerslag hebben op de bedrijfsvoering, de klanten en de financiële resultaten. 

Organisaties worden tegenwoordig geconfronteerd met een breder scala aan bedreigingen voor de toeleveringsketen, waaronder concentratie bij leveranciers, geopolitieke conflicten, kredietrisico’s en verstoringen die zich meerdere schakels verderop in de keten voordoen dan bij hun directe leveranciers. Als reactie hierop herzien veel organisaties hun inkoopstrategieën, verhogen ze hun voorraadniveaus en investeren ze in hulpmiddelen die meer inzicht bieden in de afhankelijkheden binnen de toeleveringsketen. 

De algemene conclusie was duidelijk: veerkracht mag niet langer een bijzaak zijn. Organisaties moeten inzicht krijgen in hun kwetsbaarheden en zich voorbereiden op verstoringen voordat deze zich voordoen. 

Rechtszaken blijven het risicolandschap ingrijpend veranderen

Tijdens de discussie werd ook ingegaan op het veranderende landschap van aansprakelijkheidszaken in de VS, waar de toenemende omvang van schadeclaims, torenhoge schadevergoedingen, sociale inflatie en procesfinanciering door derden nieuwe druk op organisaties uitoefenen. 

Arick en Peiser uitten hun bezorgdheid over de toenemende financiële gevolgen van rechtszaken en de implicaties daarvan voor bedrijven van elke omvang. Ze benadrukten ook het belang van preventie en pleitten voor strengere veiligheidsmaatregelen, betere gegevensverzameling, strenger contractbeheer en proactieve risico-identificatie. 

Voor organisaties die te maken hebben met transport, een wagenpark of aannemers, betekent dit dat ze meer aandacht moeten besteden aan de veiligheid van chauffeurs, telematica, verzekeringsvereisten en andere maatregelen ter voorkoming van schade, waarmee het risico kan worden beperkt nog voordat er sprake is van een schadeclaim. 

Veerkracht opbouwen in een steeds meer verbonden wereld

Aan het einde van het gesprek kwamen beide leiders terug op een gemeenschappelijk thema: de risico’s van vandaag staan niet op zichzelf. Cyberdreigingen beïnvloeden de bedrijfsvoering. Geopolitieke gebeurtenissen verstoren toeleveringsketens. Rechtszaken beïnvloeden de financiële prestaties. Klimaatuitdagingen hebben gevolgen voor de veiligheid van het personeel en de bedrijfscontinuïteit. 

Voor risicomanagers gaat het er niet om elke verstoring te voorspellen. Het gaat erom veerkrachtige organisaties op te bouwen die zich kunnen aanpassen wanneer er onvermijdelijk verstoringen optreden. Dat vereist een nauwere samenwerking tussen verschillende afdelingen, een intensiever gebruik van data en analyses, vaker scenario’s uitwerken en de bereidheid om verder te kijken dan de traditionele risicosilo’s. 

De conclusie van beide onderzoeken was opvallend eensluidend: hoewel de risico’s steeds complexer worden, zullen organisaties die proactief aan hun veerkracht werken het best toegerust zijn om het hoofd te bieden aan wat de toekomst ook mag brengen. 

Het gesprek nog eens doornemen