Een rustig rampenseizoen is misschien wel het gevaarlijkste signaal van allemaal

Nu organisaties het Atlantische orkaanseizoen van 2026 ingaan, gaat de aandacht begrijpelijkerwijs grotendeels uit naar voorspellingen, het volgen van stormen en seizoensprognoses. Maar een van de grootste risico’s dit jaar is misschien niet eens een actief stormpatroon. Het zou wel eens het valse gevoel van veiligheid kunnen zijn dat kan ontstaan wanneer er ogenschijnlijk weinig rampen plaatsvinden. 

De geschiedenis heeft aangetoond dat rustige periodes misleidend kunnen zijn. Hoewel het uitblijven van activiteit in het begin van het seizoen vaak het vertrouwen wekt dat het ergste achter de rug is, verdwijnt het risico op rampen niet tijdens rustigere periodes. In veel gevallen ontwikkelt het zich verder, verandert het van aard en duikt het op onverwachte manieren weer op. 

Dat was een van de duidelijkste lessen uit 2025. Op het eerste gezicht leek vorig jaar misschien minder bewogen dan recente rampseizoenen. De orkaanactiviteit leidde tot minder stormvloeden en een lager aantal schadeclaims dan in sommige voorgaande jaren. Toch hield de rampenactiviteit niet op. In plaats daarvan kregen organisaties te maken met een gestage stroom van verstoringen als gevolg van een breed scala aan gebeurtenissen die zich in verschillende regio’s en gedurende het hele kalenderjaar voordeden. 

In veel opzichten draaide het verhaal van 2025 helemaal niet om orkanen. Zware convectieve stormen, overstromingen, winterweer, bosbranden en andere secundaire risico’s waren verantwoordelijk voor het overgrote deel van de catastrofeschade. Volgens het „Catastrophe Season Playbook 2026” van Sedgwick waren niet-orkaanrisico’s in 2025 goed voor 99% van de verzekerde schade, wat onderstreept hoezeer het catastrofelandschap is veranderd. 

Deze verschuiving brengt een uitdaging aan het licht waarmee veel organisaties nog steeds te maken hebben. Bij rampenplanning lag de nadruk van oudsher op grote orkanen en periodes met intense activiteit. Het huidige risicolandschap ziet er anders uit. Gebeurtenissen vinden plaats op onverwachte locaties, treffen regio’s die van oudsher niet als rampgevoelig worden beschouwd en veroorzaken verstoringen buiten de historische piekseizoenen. 

Tegelijkertijd blijft het tempo van rampen steeds verder toenemen. In de jaren tachtig deden zich ongeveer om de 82 dagen weersrampen voor met een schade van meer dan een miljard dollar. In 2025 was de gemiddelde tijd tussen rampen met een schade van meer dan een miljard dollar gedaald tot slechts 10 dagen. Het gevolg is een risicoklimaat dat steeds aanhoudender wordt, met minder tijd om te herstellen tussen de gebeurtenissen en een grotere druk op organisaties, hulpverleningspartners en schadeafhandeling. 

Daarom kan een rustige start van het seizoen problematisch zijn. Wanneer de rampenactiviteit gematigd lijkt, kunnen de voorbereidingen aan kracht inboeten. Middelen kunnen naar andere doelen worden omgeleid. Rampenplannen blijven mogelijk ongetest. Organisaties gaan er mogelijk vanuit dat ze meer tijd hebben dan in werkelijkheid het geval is.

Maar rampenparaatheid is niet iets dat van de ene op de andere dag kan worden geactiveerd wanneer zich een grote gebeurtenis aandient.

Zoals Andy McCallum, vicepresident Specialty Operations bij Sedgwick, opmerkt in het ‘2026 Catastrophe Season Playbook’, duren rustige periodes nooit lang en hebben organisaties vaak maar heel weinig tijd om te reageren wanneer de omstandigheden veranderen. Wat vandaag wordt uitgesteld, kan morgen een aanzienlijke operationele uitdaging worden. 

De realiteit is dat rampenparaatheid steeds minder draait om het voorspellen van de volgende storm en steeds meer om het opbouwen van veerkracht in een steeds onvoorspelbaarder wordende omgeving.

Organisaties moeten niet alleen voorbereid zijn op orkanen, maar ook op het bredere scala aan weergerelateerde en door rampen veroorzaakte gebeurtenissen die het risicolandschap voortdurend hervormen. De vraag is niet langer of er zich rampen zullen voordoen. De vraag is of de responsmodellen, middelen en operationele plannen zijn afgestemd op de manier waarop het rampenrisico zich ontwikkelt. 

Naarmate het seizoen 2026 vordert, zullen de meest effectieve organisaties niet degenen zijn die zich beperken tot het volgen van de voorspellingen. Het zullen juist de organisaties zijn die elke rustige periode aangrijpen als een kans om hun paraatheid te evalueren, hun responscapaciteiten te versterken en mogelijke kwetsbaarheden in kaart te brengen voordat zich een incident voordoet. 

Een rustig rampenseizoen mag nooit worden verward met een seizoen met een laag risico. In de huidige omstandigheden blijft paraatheid de belangrijkste factor voor veerkracht.

Ontdek hoe je je kunt voorbereiden op het komende seizoen

Sedgwick’s Playbook voor het rampenseizoen 2026 gaat in op het veranderende rampenlandschap, de opkomende operationele druk en praktische strategieën die organisaties kunnen gebruiken om hun paraatheid te versterken voordat de volgende grote ramp zich voordoet. Download het handboek om te ontdekken hoe toonaangevende verzekeraars en schadeafhandelingsorganisaties zich voorbereiden op het rampenseizoen van 2026.