De productie van gedistilleerde dranken is vol risico's

Door de toegenomen alcoholconsumptie tijdens de COVID-19-lockdowns en de opkomst van nieuwe distilleerderijen in heel Amerika, bloeit de markt voor sterke drank – en er zijn geen tekenen dat deze groei zal afnemen. Grand View Research voorspelt een samengesteld jaarlijks groeipercentage van 30,9% voor de Amerikaanse markt voor ambachtelijke sterke drank tussen 2020 en 2030. Een groot deel van deze stijging kan worden toegeschreven aan de wereldwijde opkomst van microdistilleerderijen – vaak ambachtelijke faciliteiten die veel kleiner zijn dan hun commerciële tegenhangers en die alcohol in kleine hoeveelheden produceren.

Hoewel veel commerciële distilleerderijen in landelijke gebieden liggen, zijn microdistilleerderijen (en hun apparatuur, vatenloodsen en maischkamers) vaak gevestigd in herbestemde gebouwen in dichtbevolkte stedelijke gebieden. Nu de COVID-gerelateerde beperkingen in de meeste landen zijn opgeheven, hebben proeflokalen – en microdistilleerderijen in het algemeen – weer meer bezoekers. Dit is een markt met veel kansen, en we zullen ongetwijfeld steeds meer faciliteiten zien opduiken in het hele land en de hele wereld. De productie van gedistilleerde dranken is echter problematisch – en vol risico's. Verzekeraars van onroerend goed moeten hier aandacht aan besteden.

Het productieproces van sterke drank

Het is belangrijk om eerst het productieproces te begrijpen om inzicht te krijgen in de gevaren die hieruit kunnen voortvloeien. De eerste stap is het malen van graan: het scheiden van graan van vreemde voorwerpen, het openbreken ervan en het malen van het graan tot een geschikte consistentie. Dit kan in grote hoeveelheden zeer brandbaar zijn. Deze stap wordt gevolgd door het mouten, vervolgens het maischen (het mengen van gemalen graan met heet water) en de gisting. Zodra distilleerders de vijfde fase van de distillatie bereiken (het proces waarbij ethanol verdampt), is ontbranding een ernstig probleem vanwege het vlampunt – de laagste temperatuur waarbij ethanol verdampt, zich mengt met lucht en kan ontbranden als het wordt blootgesteld aan een vonk. De sterke drank wordt vervolgens minstens drie jaar in eikenhouten vaten gerijpt, en gedurende deze periode verdampen sommige brandbare vloeistoffen in het vat in de lucht (bekend als de "Angel's Share"), waardoor een explosieve atmosfeer ontstaat.

Tot 2021 was de distilleerderij-industrie grotendeels zelfregulerend. Branden verspreidden zich zelden in grotere commerciële distilleerderijen, en als er een brand ontstond op hun typische landelijke locaties, verspreidde deze zich zelden verder. Maar vanwege de groeiende populariteit van microdistilleerderijen en de risico's die gepaard gaan met stedelijke omgevingen, werd de internationale brandveiligheidscode (IFC) van 2021 aangepast met een nieuw hoofdstuk (hoofdstuk 40) waarin eisen worden gesteld aan de opslag van gedistilleerde dranken in vaten en fusten. Eén paragraaf stelt eisen aan de afzuigcapaciteit, een andere verbiedt brandbare materialen in opslagruimtes voor bulkdranken en weer een andere vereist automatische sprinklerinstallaties.

Scenario's voor verliezen bij distilleerderijen

Er hebben zich verschillende ernstige incidenten voorgedaan waarbij distilleerderijen verloren zijn gegaan als gevolg van het distillatieproces. In Bardstown, Kentucky, vloog een van de 42 opslagplaatsen (of rickhouses) van een terrein waar vaten met rijpende whisky werden opgeslagen, in brand. Vat na vat met hoogwaardige ethanol explodeerde, waarbij sommige vlammen wel 100 meter hoog reikten, en zes andere rickhouses volgden. De enorme brand verwoestte 90.000 vaten whisky, wat op dat moment 2% van de wereldwijde whiskyvoorraad vertegenwoordigde. In een ander geval explodeerde een productieapparaat in een illegale distilleerderij door overmatige druk, waarbij één werknemer omkwam en een andere ernstig gewond raakte.

Op een ander terrein in Bardstown, Kentucky, stortte een decennia oud opslaghuis dat gerenoveerd werd gedeeltelijk in, waarbij 9000 vaten verloren gingen. Twee weken later stortte de rest van het gebouw ook in. En in Frankfort, Kentucky, verwoestte een brand, vermoedelijk veroorzaakt door blikseminslag, een enorm opslaghuis met 45.000 vaten bourbon, die in een beek en de Kentucky-rivier terechtkwamen. De bourbon vervuilde het water en doodde dieren in het wild langs een traject van 62 mijl.

Risicobeheersing en overwegingen met betrekking tot vermogensverlies

Veel van de gevaren kunnen worden voorkomen door mechanische risicobeheersing en preventieve maatregelen. Volgens Walker Mechanical is de ketel het hart van een distilleerderij, en een betrouwbare ketel heeft weinig onderhoud nodig, behalve aan het einde van de dag even doorblazen om eventueel op de bodem verzameld bezinksel te verwijderen. Als deze stap wordt overgeslagen, kan dat leiden tot problemen met de afvoer en het leidingwerk. Ook leidingen zijn van groot belang voor een distilleerderij en moeten in goede staat worden gehouden. Veroudering, corrosie en drukbelasting kunnen na verloop van tijd leiden tot lekkages. Bij de productie van graangebaseerde dranken zoals whisky of wodka is een perfecte ventilatie en luchtfiltering (met een handmatig back-upsysteem) noodzakelijk, omdat grote hoeveelheden graanstof in de lucht zeer explosief kunnen zijn.

Verliezen in distilleerderijen variëren van branden en explosies tot lekken, morsingen en meer — veroorzaakt door gevaren zoals slechte weersomstandigheden, onjuiste installatie van apparatuur of defecte apparatuur. Hoewel het herstel van deze verliezen niet veel verschilt van dat bij andere commerciële faciliteiten, is het van cruciaal belang om experts in te schakelen die volledig thuis zijn in het beperken van schade aan distilleerderijen om de bedrijfsonderbreking te beheersen/minimaliseren.

>Meer informatie— ga naarefiglobal.comof bekijkhier een uitgebreide versie van dit artikel.