Australië 
Canada 
Denemarken 
Frankrijk 
Duitsland 
Ierland 
Nederland 
Nieuw-Zeeland 
Noorwegen 
Spanje en Portugal 
Verenigd Koninkrijk 
Verenigde Staten 14 mei 2025
Fraude blijft een van de meest hardnekkige uitdagingen voor de verzekeringssector en kost de Amerikaanse economie naar schatting 309 miljard dollar per jaar. Van valse schadeclaims tot opgeblazen facturen: fraude evolueert voortdurend, net als de manier waarop verschillende generaties ernaar kijken en erop reageren.
De werkelijke kosten van fraude
Hoewel fraude vaak wordt beschouwd als een 'misdaad zonder slachtoffers', kost het bedrijven en consumenten vaak miljoenen. Levensverzekeringsfraude is goed voor 74,7 miljard dollar per jaar, gevolgd door Medicare-fraude met 60 miljard dollar en schadeverzekeringsfraude (inclusief autodiefstal) met 45 miljard dollar. Ook fraude op het gebied van arbeidsongevallenverzekeringen en gezondheidszorg levert een aanzienlijke bijdrage, met respectievelijk 34 miljard dollar en 36,3 miljard dollar.
De rode vlaggen definiëren
Het is van cruciaal belang om onderscheid te maken tussen fraude en misbruik. Fraude wordt gedefinieerd als opzettelijke misleiding met als doel ongeoorloofd voordeel te behalen en moet alle vier de elementen bevatten. Misbruik is vaak minder opzettelijk, maar houdt nog steeds oneigenlijk gebruik van voordelen in, zoals het overdrijven van letsel of het in rekening brengen van niet-geleverde diensten. Beide leiden tot onnodige kosten.
Het M.I.L.K.-raamwerk kan helpen beoordelen of een misleidende handeling de grens naar fraude overschrijdt.
- Materialiteit
- Intentie
- Leugen
- Kennis
Een generatiegerichte kijk op fraude
Hoewel fraude een universeel probleem is, verschilt de perceptie ervan per generatie. Uit enquêtes blijkt echter dat de meerderheid van elke groep negatief zou reageren als iemand die ze kenden fraude zou plegen.
- Babyboomers (1955-1964) hechten veel waarde aan teamwork en carrièreontwikkeling, maar hebben vaak een meer formele houding en respect voor autoriteit.
- Generatie X (1965-1980) omarmt autonomie en flexibiliteit, met een carrièregerichte maar sceptische benadering.
- Millennials (1981-1996) zoeken zinvol werk en feedback, waarbij ze een evenwicht zoeken tussen sociaal bewustzijn en doelgerichtheid.
- Generatie Z (1997-2012) is digitaal onderlegd, sterk verbonden en verwacht transparantie en eerlijkheid.
Ondanks hun verschillen hebben deze groepen gemeenschappelijke kenmerken op gebieden als technologische vaardigheid, een verlangen naar een goede balans tussen werk en privéleven en digitale geletterdheid. Deze eigenschappen kunnen worden benut bij het opzetten van voorlichtingscampagnes of trainingen om mensen bewust te maken van fraude.
Bovendien zal het gebruik van analyse- en AI-tools het mogelijk maken om in een vroeger stadium van een claim beter te bepalen welke stappen kunnen worden ondernomen, en zal het de onderzoeker begeleiding bieden op basis van eerdere successen. Ten slotte zal het een beter inzicht bieden in de opties van de eiser en alle partijen helpen om tot een tijdige oplossing te komen.
Volgende stappen voor organisaties
Naarmate het personeelsbestand steeds meer uit meerdere generaties bestaat en het digitale gedrag blijft veranderen, moeten verzekeraars hun fraudepreventie-inspanningen hierop aanpassen. Werkgevers zullen moeten werken aan een middenweg om onze toekomstige generaties vooruit te helpen en op te leiden, terwijl ze afstappen van wat niet effectief is gebleken.
