Drugsgebruik op het werk - en wat werkgevers eraan kunnen doen

Door Scotty Benton, VP, arbeidsongevallenverzekering; Reema Hammoud, AVP, klinische farmacie; Laura Oslund, senior risicoconsultant; en Rich Wirth, SVP, risicodiensten

De statistieken over drugsgebruik onder Amerikaanse werknemers zijn alarmerend. Naar schatting heeft één op de twaalf Amerikaanse werknemers een stoornis in het gebruik van middelen (SUD) en meer dan de helft van alle volwassenen bij wie een SUD is vastgesteld, heeft een fulltime baan.

Veel meer werknemers kunnen worden beschouwd als 'incidenteel' drugsgebruikers. Het isolement endefinanciële engezondheidsproblemenals gevolg van COVID-19 hebben deze cijfers waarschijnlijk nog verergerd, omdat mensen tijdens de moeilijke tijden van de pandemie hun toevlucht zochten tot drugs als copingmechanisme.

Drugsgebruik heeft invloed op verschillende gezondheids- enveiligheidsfactorenop de werkplek, en werkgevers worden aangemoedigd om een meervoudige aanpak te overwegen bij het aanpakken van deze complexe kwestie.

Veiligheid op de werkplek

Drugs kunnen een negatieve invloed hebben op het beoordelingsvermogen, de reactietijd, de aandacht, de behendigheid, de cognitieve functies, de productiviteit en nog veel meer van een persoon. Het is niet moeilijk voor te stellen dat een werknemer die onder invloed is en dergelijke beperkingen ondervindt, vatbaar is voor fouten.

Voor iemand met een kantoorbaan kan dat betekenen dat hij vergeet een tijdgevoelige e-mail te versturen, cijfers op een balans omdraait of ten prooi valt aan een phishingcampagne. Voor iemand in een 'veiligheidsgevoelige' functie waarbij hij moet rijden, machines bedienen, zware voorwerpen tillen of directe zorg aan anderen verlenen, kan een fout een gevaarlijk ongeval veroorzaken dat leidt tot ernstig letsel of zelfs dodelijke afloop. Volgens een onderzoek heeft 47% van de arbeidsongevallen en 40% van de dodelijke ongevallen op het werk te maken met drugs of alcohol. Een ander onderzoek wees uit dat werknemers die drugs gebruiken vijf keer meer kans hebben dan hun collega's om een schadeclaim in te dienen.

Wat de risico's nog groter maakt, is het feit dat werknemers mogelijk niet in staat zijn om hun mate van drugsgerelateerde beperkingen op het werk nauwkeurig in te schatten. Bij cannabis bijvoorbeeld is marihuana door kruisingen veel sterker geworden dan enkele decennia geleden. Cannabisproducten worden niet gereguleerd door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA), waardoor gebruikers mogelijk niet weten hoe sterk het product is dat ze gebruiken en wat voor effect het op hen heeft.

Een andere variabele is de groeiende populariteit van producten die CBD (cannabidiol) bevatten, een actief ingrediënt in cannabis dat echter niet psychoactief is en geen 'high' veroorzaakt. Deze producten zijn verkrijgbaar in verschillende vormen, waaronder gummies, topicals, bloemen en meer, die in verschillende snelheden worden afgebroken en verschillende effecten kunnen hebben op gebruikers. Ook in opkomst is het gebruik van psychedelische microdosering, waarbij gebruikers kleine hoeveelheden van stoffen zoals LSD consumeren om hun stemming of creativiteit te verbeteren, maar niet genoeg om hallucinogene effecten te ervaren. De voordelen en veiligheid van microdosering blijven een veelbesproken onderwerp en onderwerp van onderzoek.

Een kwestie van beleid

Om deze risico's aan te pakken, eisen sommige sterk gereguleerde sectoren, delen van de publieke sector en andere werkgevers een drugsvrije werkplek en voeren ze regelmatig drugstests uit onder hun werknemers. Hoewel er aantoonbare voordelen zijn voor de gezondheid en veiligheid verbonden aan een zero tolerance-beleid ten aanzien van drugs, kunnen er ook andere risico's aan verbonden zijn.

In de huidige zeer competitievearbeidsmarktschrikken sommige werkgevers terug voor een zero tolerance-beleid, uit angst om huidige werknemers te verliezen en potentiële werknemers af te schrikken. Bovendien detecteren de meeste tests alleen de aanwezigheid van een drug in het lichaam van een persoon, zonder rekening te houden met hun functioneringsniveau, of de drug door een arts is voorgeschreven of dat ze deze om legitieme gezondheidsredenen gebruiken. Een andere overweging is of drugstests op de werkplek een dubbele standaard creëren, waardoor degenen die op afstand werken meer speelruimte krijgen dan degenen die op de werkplek werken.

Of een zero tolerance-beleid ten aanzien van drugsgebruik nu geschikt is voor uw organisatie of een minder restrictief beleid, u moet dit vastleggen in een personeelsbeleid dat ondubbelzinnig is, duidelijk wordt gecommuniceerd en gemakkelijk toegankelijk is voor iedereen die eraan gebonden is. U kunt overwegen om het beleid te laten beoordelen door een arbeidsrechtadvocaat om ervoor te zorgen dat uw organisatie aan alle toepasselijke vereisten voldoet. Het is ook nuttig om het beleid door enkele niet-deskundigen te laten beoordelen en feedback te vragen, zodat alle werknemers begrijpen wat er van hen verwacht wordt. Het is ook een goed idee om het beleid regelmatig te herzien, zodat het up-to-date blijft en voldoet aan de laatste regelgeving en taalgebruik.

Onderwijs is essentieel

Alle organisaties kunnen baat hebben bij het trainen van hun medewerkers – zowel leidinggevenden als individuele medewerkers – in het herkennen van de tekenen van drugsgerelateerde beperkingen bij zichzelf en anderen en waar ze terecht kunnen als ze zich zorgen maken over de veiligheid op de werkplek. Uit onderzoek van deNational Safety Councilblijkt dat het trainen van leidinggevenden in het herkennen van beperkingen en het reageren daarop bijdraagt aan het verbeteren van het veiligheidsgedrag van werknemers en het beheersen van de kosten voor werknemerscompensatie. Houd er rekening mee dat alle organisatorische protocollen voor het melden van collega's die op het werk onder invloed lijken te zijn, discreet moeten zijn, gericht op veiligheid en gedreven door een gevoel van verantwoordelijkheid en empathie.

Werkgevers spelen een cruciale rol bij het verminderen van het stigma rond het zoeken van hulp voor een verslavingsprobleem. Naast het aspect van veiligheid op de werkplek, moeten voorlichtingsinspanningen voor werknemers ook informatie bevatten over beschikbare hulp bij verslaving en herstel, of dat nu via de gezondheidsvoorzieningen voor werknemers, het werknemersondersteuningsprogramma (EAP) of gemeenschapsgerichte hulpbronnen is.

Het normaliseren en bevorderen van behandelingen voor middelenmisbruik is een win-winsituatie: het verlaagt de langetermijnkosten voor gezondheidszorg van werknemers, vermindert ongeplandverzuim, verhoogt de veiligheid en productiviteit op de werkplek, vermindert het personeelsverloop en, het allerbelangrijkste, laat zien dat caring counts.

> Meer informatie — lees meer over Sedgwick's risicodiensten aanbod, of neem contact op met Rich Wirth om te ontdekken hoe onze experts uw organisatie kunnen helpen bij het ontwikkelen van een drugsbeleid, het trainen van medewerkers en andere initiatieven op het gebied van veiligheid op de werkplek.