Supply chain-modellen werden aanvankelijk ontworpen op basis van prognoses die sinds COVID achterhaald zijn. Tijdens de pandemie hebben zich veel veranderingen voorgedaan die van invloed waren op de zekerheden rond consumptie en verkoop. Er heerst een gevoel van kwetsbaarheid dat is veroorzaakt door de globalisering en de onderlinge afhankelijkheid van de hele productieketen. De vraag is dan: kunnen we de gevolgen beperken?

Het belang van risico's in de toeleveringsketen

De toeleveringsketen omvat alles wat bedrijven in staat stelt hun producten en diensten aan klanten te leveren – van logistiek en transportmethoden tot voorraden en leveranciers – met criteria voor hoeveelheid, kwaliteit, deadlines en kosten. Het omvat alle fysieke, informatieve en financiële stromen die het proces helpen verlopen. Als belangrijkste kostenpost van het bedrijf maakt de toenemende complexiteit de toeleveringsketen zowel een prestatiebevorderaar als een van de grootste risico's.

De risico's van een bedrijf kunnen worden onderverdeeld in drie hoofdcategorieën die specifiek zijn voor de organisatie en strategie, activa en opgelegde systemen. Tot de systeemrisico's behoren natuurrampen, geopolitieke uitdagingen en risico's in de toeleveringsketen.

Voorheen werden sommige toeleveringsketens als 'stabiel' beschouwd, maar sinds de pandemie zijn ze drastisch veranderd. Gezondheidsrisico's zijn nog niet volledig verdwenen, de geopolitieke situatie is verslechterd, inflatie heeft voor verstoringen gezorgd – en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In heel Frankrijk wordt capaciteitsrisico – ook wel bekend als het onvermogen om klanten te bedienen vanwege ontbrekende onderdelen aan uw kant – gezien als een belangrijke zorg. Daarna volgen cyberrisico's, planningsproblemen en de geopolitieke situatie, die druk uitoefenen op de industriële wereld.

We hadden al een paar incidentele waarschuwingssignalen gehad, waaronder Fukushima voor halfgeleiders en de brand bij een leverancier van interieurcoatings voor de auto-industrie, waardoor de productie van voertuigen van de meeste Europese fabrikanten stil ligt. Idealiter zou de toeleveringsketenorganisatie flexibiliteit hebben in het ontwerp van procedures, zodat ze indien nodig een stap kunnen overslaan als er zich problemen voordoen en toch verder kunnen gaan.

Controle verkrijgen door middel van partnerschap

Om de risico's in de toeleveringsketen beter te beheersen, is een betere kennis nodig van de plaats waar elk onderdeel wordt vervaardigd, en dus ook van de geografische locatie van de leveranciers. Dit betekent ook dat leveranciers moeten worden gevraagd naar hun eigen risicopreventiemaatregelen. Het aangaan van een partnerschap versterkt het vertrouwen en stimuleert samenwerking. Hieraan zijn echter grenzen gesteld, afhankelijk van de contractuele afspraken. Als de RC verzekeringsinformatie van zijn leveranciers garandeert, wordt dit onmogelijk voor de leveranciers van de leveranciers. Vooruitgang is mogelijk met Tier 2-leveranciers, zoals blijkt uit de luchtvaartsector, die voorop loopt op het gebied van traceerbaarheid. Zelfs als het om een declaratief compendium gaat, bevordert deze stap de dialoog met de verzekeraar.

De rol van verzekeraars

Verzekeringspolissen en verzekeraars spelen gedeeltelijk in op deze nieuwe uitdagingen. Hoewel dit geen volledige oplossing biedt, omdat er niet altijd voldoende dekking is. Veel risico's in de toeleveringsketen zijn niet verzekerbaar. Verzekeringsmaatschappijen kunnen klanten alleen tekortkomingsgaranties geven, en dit geldt nu uitsluitend voor bijvoorbeeld eerstelijnsleveranciers.

Verzekeraars stellen steeds hogere eisen op het gebied van preventie en bedrijven moeten transparant zijn om hun vertrouwen te behouden. Als de risicomanager terecht vraagtekens plaatst bij de complexiteit van het beheer van een enorme hoeveelheid informatie, kan technologie de oplossing bieden.

Dankzij kunstmatige intelligentie (AI), die momenteel wordt getest, kunnen we hopen deze veelzijdige en lange rapporten op een geautomatiseerde manier te analyseren om de cruciale elementen naar voren te halen. Dit maakt het ook mogelijk om snellere beslissingen te nemen en zo het reactievermogen en de flexibiliteit te verbeteren.

Nieuwe paradigma's

Deze wijdverbreide verschuiving naar meer flexibiliteit versterkt de functie van een risicomanager. We gaan van een inkoopbenchmark tegen de beste prijs naar een planning die anticipeert op de risico's van verstoringen en tekorten. Deze complexiteit is een integraal onderdeel van risicomanagement. Daarom moeten risico's in de toeleveringsketen geleidelijk aan worden meegenomen in het algemeen management, de inkoopafdeling, de financiële afdeling en meer.