Beperking van de kosten van claims wegens medische fouten in tijden van sociale inflatie

De professionals in de sector zijn tegenwoordig zeer bekend met het fenomeen van sociale inflatie, waarbij de schadeclaimkosten van verzekeraars sneller stijgen dan de algemene economische inflatie. In de sector van medische fouten, waarin mijn team actief is, heb ik gemerkt dat de waarde van zaken steeds hoger wordt, vooral in de afgelopen jaren. Hieronder vindt u enkele statistieken die deze stijgende kosten illustreren, evenals enkele fundamentele tactieken die het team van Sedgwickdat gespecialiseerd is in medische wanpraktijkentoepast om de schikkings- en vonnisbedragen en de totale claimkosten voor onze gewaardeerde klanten in de gezondheidszorg te verlagen.

In cijfers

De gegevens ondersteunen duidelijk de anekdotische bewijzen van de opwaartse trends. Uit een eerder dit jaar gepubliceerdonderzoekbleek dat tot 11% van de verliezen als gevolg van medische fouten die tussen 2011 en 2021 door op artsen gerichte verzekeraars in de VS werden geleden, het gevolg was van sociale inflatie. Dit kan grotendeels worden toegeschreven aan stijgende proceskosten, aangezien eisers streven naar nucleaire vonnissen of jurytoekenningen van tientallen miljoenen dollars.

De bedrijfsgegevens van Sedgwick laten een vergelijkbare trend zien. Van de meer dan 16.000 claims en rechtszaken wegens medische fouten van honderden acute zorgziekenhuizen en artsengroepen sinds 2017, steeg de schadevergoeding voor verloskunde met maar liefst 51%, wat de grootste stijging was. Chirurgie en diagnostiek volgden met een stijging van respectievelijk 8% en 5%. Bovendien werd slechts 1% van de rechtszaken wegens medische fouten voor de rechter gebracht, maar 91% van die zaken resulteerde in een vrijspraak.

Deze trends vormen een ernstige financiële bedreiging voor de gezondheidszorgsector, en met name voor zorgverleners in New York, Californië, Illinois, North Carolina en Minnesota, waar de gemiddelde schadevergoedingen het hoogst zijn. Dit hoeft echter niet als een uitgemaakte zaak te worden beschouwd.

Vroegtijdige oplossing

De kosten stijgen exponentieel wanneer claims uitmonden in rechtszaken. Het identificeren van aansprakelijkheidszaken in de claimfase, voordat ze tot rechtszaken leiden, en het streven naar een vroege schikking zijn de meest effectieve manieren om de kosten te beheersen. Deze aanpak moet worden gestimuleerd door een agressieve afhandeling van claims, waaronder een vroegtijdig onderzoek naar de feiten van de zaak en een zorgvuldige beoordeling van de relevante medische dossiers. Zaken met beperkte schade en duidelijke aansprakelijkheid komen in aanmerking voor een vroege schikking; deze zijn gemakkelijker op te lossen in de claimfase of vroege procesfase, voordat een van beide partijen aanzienlijke middelen heeft geïnvesteerd.

Een telefoontje naar de eiser of zijn advocaat in een vroeg stadium van de behandeling van de zaak kan helpen om een open dialoog tot stand te brengen en beide partijen in staat te stellen tot een bevredigende oplossing te komen. Niet elke zaak vereist een tussenpersoon; in veel gevallen volstaat het dat redelijke partijen met elkaar in gesprek gaan en samenwerken om tot een voor beide partijen aanvaardbare overeenkomst te komen.

Bemiddeling en arbitrage

Aan de andere kant zijn er momenten waarop het nuttig kan zijn om een neutrale derde partij in te schakelen. Bemiddeling en arbitrage zijn twee vormen van alternatieve geschillenbeslechting (ADR) die zijn bedoeld om conflicten op te lossen zonder een langdurige en kostbare rechtszaak. Een bemiddelaar stimuleert samenwerking zodat beide partijen tot een oplossing kunnen komen, terwijl een arbiter beide partijen in overweging neemt en een onafhankelijke definitieve beslissing neemt (al dan niet bindend).

Het ondernemen van deze inspanningen betekent niet dat een van beide partijen niet gelooft in de sterkte van hun zaak. Het zijn eerder middelen om te onderhandelen en compromissen te sluiten, in de hoop dat er een oplossing kan worden gevonden zonder dat een van beide partijen tijd en geld hoeft te besteden aan juridisch onderzoek. Het is niet ongebruikelijk dat verzekerden en eisers met onrealistische verwachtingen komen; vaak kan een overeengekomen neutrale partij beide partijen bij elkaar brengen.

Uit de bedrijfsgegevens van Sedgwick blijkt dat de gemiddelde looptijd van een afgesloten zaak met 7% is gedaald, van een maximum van 3,12 jaar in 2020 tot 2,90 jaar in 2022. De heropening van gerechtelijke procedures na de COVID-gerelateerde sluitingen in 2020-21 heeft hier mogelijk aan bijgedragen, maar we hebben ook goede hoop dat een agressieve afhandeling van claims deze cijfers verder zal doen dalen.

Motiepraktijk en procesvoeringbeheer

Als een zaak niet vóór de rechtszaak kan worden opgelost, kunnen assertieve moties en procesbeheer gerechtvaardigd zijn. Succesvol procesbeheer omvat het vroegtijdig inschakelen van deskundigen, agressief onderzoek, tijdige evaluatie door de verdedigingsadvocaat en weten wanneer er voldoende informatie is om beslissingen te nemen over de oplossing van de zaak.

Veel advocaten van eisers gebruiken tegenwoordig de 'reptielentheorie' om de besluitvorming van juryleden te beïnvloeden door in te spelen op hun emoties en angsten (door een beroep te doen op hun primitieve 'reptielenbrein'), in plaats van op de feitelijke omstandigheden van de zaak in kwestie. In gevallen van medische wanpraktijken kan de advocaat van de eiser zich bijvoorbeeld richten op veiligheidsprotocollen in plaats van op zorgstandaarden, of een verdachte ertoe aanzetten toe te geven dat de veiligheid van de patiënt de primaire plicht is van een medische zorgverlener. Deze tactieken moeten door het verdedigingsteam worden tegengegaan.

Er bestaat geen vaste jurisprudentie die het gebruik van de reptielentheorie door de raadsman van de eiser verbiedt, maar sommige rechters zullen in het voordeel van de verdediging beslissen om misbruik ervan te voorkomen. Hiervoor is een procedure nodig die "motions in limine" wordt genoemd, waarbij een partij vóór of tijdens het proces een voorlopige beschikking of uitspraak kan verkrijgen die het gebruik van naar verwachting ontoelaatbaar, irrelevante of vooringenomen bewijs uitsluit en het gebruik van dergelijk bewijs beperkt. Een agressieve aanpak van het vroegtijdig indienen van moties in limine maakt eisers duidelijk dat de verdediging niet bereid is om dergelijk opruiend bewijs een doorslaggevende factor te laten zijn naarmate de zaak zijn beslag krijgt.

Dit zijn slechts enkele van de strategieën die het team voor beroepsaansprakelijkheid bij medische fouten van Sedgwick gebruikt om klanten in de gezondheidszorg te helpen hun claim- en proceskosten binnen de perken te houden in deze periode van sociale inflatie. Als wij uw organisatie kunnen helpen, neem dan contact met ons op.

Speciale dank aan Michael Brendel, Lynn Gmeiner en Tim Over van Sedgwick's PL-activiteiten voor hun waardevolle bijdragen aan deze blog.

> Meer informatie — ontdek onze oplossingen voor beroepsaansprakelijkheid bij medische foutenen lees meer over trends in claimprocedures in ons commentaarstuk en dit artikel uit ons digitale magazine edge.