Langdurige zaken vragen om aandacht – en nu ook om dekking door de ADA

Geschreven door Beth Burry-Jackson, MA, CRC, ARM, SVP, casemanagement, klinisch geïntegreerde programma's en Kimberly Culver, MSN, RN, RDMS, RT(R), directeur klinische farmacie

De vermelding van langdurige COVID-19-gevallen en hun impact op de werkplek is naar de top van veel discussies gestegen, zelfs op het hoogste niveau van de overheid. Sinds deze week is langdurige COVID een erkende, beschermde aandoening onder de Americans with Disabilities Act (ADA).

Het is belangrijk dat professionals in de sector op de hoogte blijven van ontwikkelingen rondom deze aandoening en begrijpen welke rol zij kunnen spelen nu bedrijven ernaar streven de productiviteit op de werkplek te beheren en beter tegemoet te komen aan de behoeften van de werknemers van vandaag. Om het gesprek vooruit te helpen, kijken we naar de definitie van langdurige gevallen, delen we belangrijke statistieken en cijfers die de frequentie ervan onderstrepen, en schetsen we strategieën om deze gevallen in de toekomst aan te pakken.

Ten eerste is 'langdurige COVID-19' een overkoepelende term die gevallen van post-acuut COVID-syndroom omvat. Patiënten met langdurige COVID vertonen vaak aanhoudende, nieuwe of terugkerende symptomen, ondanks dat ze negatief testen op het COVID-19-virus tijdens een eerste herstel. Deze symptomen kunnen enkele maanden aanhouden of langer dan een jaar blijven bestaan, met verschillende gradaties in ernst of complexiteit.

Hoewel er nog veel te leren valt over langdurige COVID-gevallen, lijkt de prevalentie ervan toe te nemen.Recente studies tonen aan dat ongeveer 80% van de patiëntendie besmet waren met COVID-19 één of meer van deze langdurige symptomen ontwikkelde.

In eenrecent onderzoeknaar publicaties en studies werden de meest voorkomende symptomen bij langeafstandsvluchten geïdentificeerd. Naar schatting 50% meldde vermoeidheid, 44% beschreef hoofdpijn en 27% meldde aandachtsstoornissen. Haaruitval en kortademigheid maakten de top vijf compleet, met respectievelijk 27% en 25%. De theorieën over de oorzaak van deze aandoeningen liepen uiteen: sommigen speculeerden dat ze het gevolg waren van immuunactivatie, anderen veronderstelden dat ze te wijten waren aan schade door het virus of een lage aanwezigheid van het virus.

Het is gemakkelijk te veronderstellen dat veelvoorkomende symptomen zoals extreme vermoeidheid of cognitieve stoornissen aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor het terugkeer-naar-werk-initiatief of de algehele productiviteit van een organisatie. Combineer langdurige symptomen met andere lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen en het effect kan nog groter worden. Zo ging het COVID-19-virus vaak gepaard met lichamelijke achteruitgang als gevolg van ziekteverzuim of quarantaine. Voeg daar nog eens brain fog aan toe, wat de reactietijd, het geheugen of de opname van nieuwe informatie kan belemmeren. Deze omstandigheden kunnen de terugkeer naar het werk vertragen en de productiviteit aanzienlijk verminderen.

Vroege statistieken bevestigen dit, aangezien 45% van deondervraagdewerknemers aangaf dat ze een aangepast werkschema nodig hadden in vergelijking met hun situatie vóór COVID. Bovendien gaf 22,3% aan dat ze helemaal niet konden werken vanwege ziekte. Eenonderzoek van de Disability Management Employers Coalition (DMEC)meldde een toename van het aantal verzoeken om aanpassingen in het afgelopen jaar, waarbij het meest gevraagde verzoek was om op afstand te mogen werken.

Deze observaties en bevindingen hebben gevolgen voor zowel schade-experts als clinici wat betreft de manier waarop zij werknemers die besmet zijn geraakt met het coronavirus en mogelijk langdurige symptomen ervaren, beter van dienst kunnen zijn.

• Het is bijvoorbeeld belangrijk dat schade-experts actief naar werknemers luisteren en dergelijke zorgen in een vroeg stadium signaleren, zodat er tijdig maatregelen kunnen worden genomen.
• Ook clinici moeten het gebruik van geneesmiddelen en medische zorg controleren en beheren om ervoor te zorgen dat de persoon als geheel wordt behandeld.
• Professionals die toezicht houden op de zorg en claims voor getroffen personen moeten rekening houden met zowel fysieke als mentale gezondheidsbehoeften.

Werkgevers hebben ook een reeks opties en strategieën tot hun beschikking bij het omgaan met langdurige COVID-gevallen.

• Meer bewustzijn en begrip kunnen organisaties helpen om proactief te zijn in het ondersteunen van werknemers die dit soort symptomen melden.
• Organisaties moeten werknemers helpen om inzicht te krijgen in alle voordelen die zij genieten en hoe zij gebruik kunnen maken van hun voordelenpakketten. Dit omvat ook het promoten van de beschikbaarheid van employee assistance programs (EAP's), indien beschikbaar.
• Het kan ook nuttig zijn voor werkgevers om functies en vereisten te evalueren en waar mogelijk flexibiliteit te bieden in functies en roosters.

Eerder deze weekkondigdede regering-Bidenaandat langdurige COVID-19 onder de ADA als een handicap zal worden beschouwd. Hoewel de feitelijke symptomen of aandoeningen moeten voldoen aan de criteria voor een handicap, is dit een belangrijke stap in de erkenning van de impact die deze aandoening op individuen heeft gehad of zal hebben. Bovendien onderstreept het de maatregelen die werkgevers moeten overwegen voor mensen met langdurige COVID-19 bij het overwegen van redelijke aanpassingen onder de ADA.¹

De komende maanden zal er steeds nieuwe informatie naar buiten komen over COVID-19 en langdurige gevallen. Net als bij zoveel andere kwesties zullen werkgevers alert, flexibel en responsief moeten zijn. Onze klanten kunnen erop vertrouwen dat wij de situatie nauwlettend in de gaten houden, want ook wij zijn hier voor de lange termijn.