Hoe verder we gaan, hoe dichterbij we komen: Vooruitgang in werknemerscompensatie

Door Scott Westman, senior vicepresident, schadeafhandeling

Hoe verder we ons verwijderen van het begin van de pandemie, hoe blijvender de veranderingen in de wereld van de arbeidsongevallenverzekering worden.

Er zijn nieuwe spelers in de sector gekomen, de zakelijke behoeften zijn verfijnd en de programmapraktijken zijn geëvolueerd. Degenen die manieren vonden om snel te schakelen – terwijl ze vasthielden aan hun missie en hun klanten bleven bedienen – floreerden ondanks de tegenslagen. Degenen die dat niet deden, voegden zich bij vele anderen op een lange lijst van slachtoffers van COVID-19.

Wat zijn, gezien de geleerde lessen, de pijlers van een succesvol verandermanagementplan? Dit kan per organisatie verschillen, maar veerkracht is essentieel. Na de afgelopen bijna twee jaar te hebben doorstaan, bevinden veel werkgevers – en hun werknemers – zich nu in een sterkere positie om zich te herstellen van moeilijke situaties.

Veel van de uitdagingen waarmee bedrijven aan het begin van de pandemie te maken hadden, blijven ook in de toekomst essentiële factoren om rekening mee te houden:

Technologie

Bedrijven die technologische oplossingen omarmden en implementeerden om de levering van hun producten en diensten te ondersteunen, deden het doorgaans veel beter dan bedrijven die hier geen toegang toe hadden of dit niet op grote schaal konden doen. Voor veel bedrijven in de dienstensector betekende dit dat ze hun werknemers moesten voorzien van laptops en technische ondersteuning in een thuiskantooromgeving. Er moest rekening worden gehouden met voldoende bandbreedte, beveiligingsmaatregelen en softwarelicenties voor de nieuw verhuisde, op afstand werkende werknemers. Het wijdverbreide gebruik van connectiviteitstools zoals Zoom, Webex en Microsoft Teams werd onderdeel van het nieuwe zakelijke jargon. En virtuele vergaderingen en webinars zullen waarschijnlijk een deel van de fysieke bijeenkomsten blijven vervangen.

Externe medewerkers

Kantoorruimtes en werkplekken werden vervangen door thuiskantoren en externe werklocaties toen de COVID-19-pandemie in volle gang was. Banken, keukentafels en leeshoekjes werden geïmproviseerde kantoorruimtes, terwijl gezinsleden vaak streden om ruimte om te werken terwijl ze hun kinderen thuisonderwijs gaven. De belangstelling voor ergonomische thuiskantooropstellingen nam snel toe naarmate weken in maanden veranderden en het thuiswerken langer duurde. Wat ooit werd beschouwd als verbazingwekkende geluiden van een blaffende hond, een rinkelende deurbel of het gekibbel van kinderen, werd het nieuwe normaal.

Regelgevend kader

Succesvolle bedrijven die zich een weg door COVID-19 hebben gevochten, zullen het erover eens zijn dat een van de meest uitdagende aspecten van de pandemie het bijhouden van wijzigingen en updates in de regelgeving was. In sommige gevallen werd er bijna dagelijks nieuwe informatie en richtlijnen gepubliceerd. Bovendien verschilden deze regelgeving en beperkingen per staat en geografisch rechtsgebied. Het monitoren en interpreteren van nieuw gepubliceerde informatie werd een fulltime taak voor veel bedrijfsteams en afdelingen. In het geval van claims werden sommige voorschriften met terugwerkende kracht van kracht, wat betekende dat onderzoekers eerder afgesloten claims opnieuw moesten bekijken.

Training

Personeelsafdelingen werden enigszins gedwongen om gevestigde praktijken en protocollen te herdefiniëren, aangezien veel werknemers overstapten naar werken op afstand of thuiswerken. Dit betekende ook dat managers aanvullende training nodig hadden om hun teams zo goed mogelijk te kunnen ondersteunen in deze nieuwe omgeving. Naarmate cross-training van personeel aan populariteit won, werd het aannemen van personeel een grotere uitdaging, omdat sollicitatiegesprekken op kantoor tot het verleden behoorden. Er moesten nieuwe onboardingtechnieken worden geïntroduceerd en geïmplementeerd voor degenen die werden aangenomen.

Betrokkenheid van werknemers

Naarmate de pandemie voortduurde, werd er steeds meer gesproken over en bewustzijn gecreëerd rond het fenomeen van 'the great resignation'. Veel werknemers verlieten de arbeidsmarkt, sommigen tijdelijk en anderen op meer permanente basis. Degenen die bleven, waren vaak op zoek naar verandering of wilden zinvoller werk. Flexibiliteit werd in veel gevallen een must, omdat thuiswerken de voorkeur kreeg van mensen die voorheen te maken hadden met druk spitsverkeer of lange reistijden.

De COVID-19-pandemie blijft gevolgen hebben voor bijna alle sectoren, waaronder de arbeidsongevallenverzekering. Organisaties en professionals hebben deze uitdagingen het hoofd geboden en zijn nu voorzichtig optimistisch: ze voelen zich sterker en beter voorbereid dan ooit om het hoofd te bieden aan wat de toekomst ook mag brengen.